Przypisy i bibliografia

1. Przypisy w tekście należy ujednolicić według poniższego wzoru:
a)      podstawowego:
A. Kidyba: Kodeks spółek handlowych, Kraków 2007. (zawsze dwukropek po nazwisku, tytuł kursywą, koniecznie kropka na końcu przypisu)
b)      przy pracach zbiorowych:
A. Kidyba: Spółka akcyjna (w:) Nowy kodeks spółek handlowych, pod red. S. Sołtysińskiego, Warszawa 2001. (w pracach zbiorowych konieczne podanie redaktora/ów)
c)      przy czasopismach:
A. Kidyba: Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, Przegląd Prawa Handlowego 2009, nr 5, s. 21.
(zawsze tytuł czasopisma i rok, potem numer (zeszyt, tom), strony)
d)      przy orzeczeniach, wyrokach, itp.:
Wyrok z dnia 25 maja 2005 r. (miesiąc zawsze słownie), potem sygnatura, publikator według wzoru: OSN 2008, nr 5, poz. 56.
e)      w tekście kursywę stosujemy tylko w obcych zwrotach, terminach itp. i przy tytułach, a ponadto przy zwrotach, jak op.cit., czy Ibidem;
f)       w tekście teksty w cytatach zapisujemy prosto, w cudzysłowie;
g)      gdy chcemy coś podkreślić, stosujemy bold (nie podkreślenie, nie kursywa);
h)      gdy następny przypis zawiera tę samą pozycję, co przypis poprzedzający, wówczas wystarczy Ibidem;
i)        gdy po raz kolejny powołujemy jakąś pozycję, wówczas skracamy tytuł + op. cit. (np. A. Kidyba: Kodeks…, op. cit., s. 34.);
j)        w przypisie podajemy dokładną stronę powołanej literatury (np. s. 15); w razie gdy powoływane jest więcej stron również podajemy je dokładnie (np. s. 15-19, 82-99); niedopuszczalne jest podanie nieokreślonego zakresu literatury (np. s. 15 i następne, czy passim).

2. Bibliografię sporządzamy według wzoru, zgodnie z przykładową bibliografią (od nr 1/2016 TPP bibliografie publikowane są pod każdym artykułem):
a)      najpierw nazwisko, potem inicjał (inicjały) imienia, następnie tytuł – kursywą (UWAGA: kursywą zapisujemy w bibliografii tylko tytuł), dalej miejsce i rok wydania; kropka na końcu:
Zoll A.: Polskie prawo karne, Kraków 1998.
b)      przy pracach zbiorowych:
Kardas P. (w:) Kodeks karny. Komentarz, pod red. A. Zolla, Kraków 1999. (w pracach zbiorowych koniecznie trzeba podać redaktora (redaktorów) lub Szpunar M.: Obowiązki informacyjne Rzecznika (w:) Myśl prawnicza. Księga pamiątkowa Profesora Maksymiliana Pazdana, pod red. L. Ogiegły, W. Popiołka, M. Szpunara, Kraków 2001.
c)      przy czasopismach:
Raglewski J.: Reforma kodeksu karnego, Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych 1999, nr 2, s. 18.
d)      jeśli opisujemy artykuł w czasopiśmie, nie stosujemy (w:); dane periodyku podajemy następująco: najpierw rok, potem nr lub z. (zeszytami są KPP, RPEiS, PiP, Palestra, OSP, OSPiKA, OSA), strony artykułu w czasopiśmie (chodzi tutaj o podanie strony początkowej i końcowej cytowanego artykułu – zapisujemy jako: s. 142-163).
e)      stosujemy kolejność alfabetyczna (według nazwisk); jeśli mamy kilka tytułów jednego autora, wówczas w obrębie danego nazwiska kolejność dyktują lata wydań (od najstarszego).